۳کن ی ص کینه ست ثسبت و کل خف فت قی قبط سبقت از شیع ممنوع

مَـنـجـی گرّبرم من که باشم که چُ دَِه رَُِمانی مجنون بر آن خاطر عاطر بِرَمَمّ نه لحافم و نه لافّ کُنتِ الّ ٱفّ لطف ها کن گذر خاک تو بر تاچه سرم دِلكَش حیییفا سِرُم جرقّ کولانگ و طویل بر طویله میخ چِ ترو ذوبح طرعامپ
هاآقـا،یا سِرّ من حبیبا اين طوق ظَنین به رقيبان توسِرکِه بردر حيات خَـلـفَــطِ سه داغ آق کن تامن نیزّ یاد شَوّالــحـیه ها ئی در قلب ونیز هم الآن گُمّ اِسم مهمیز و گُوِه ثُمّکوب بُ دُم گاوَک کوب و کوبه کَرکوب بحِاُمّید طاس کب آب کبک آبی کُرّ بِـــــــدَبــّـــــدُبّـــــــئَــــــوّ سّت به هر صَدِ سِدّ بِبِرَم تا بُـبـُـرَمـــّ قطعه ای شرم بچرم
با دو آیه همّتت بدرقه زه کُنُ یا طاير قدسي برِرَه دعا که کشتند مرا به رهم باز گویشّ مرهمم کهره ات شم یا مسیحای زمان ّ

ايـّــــ میان وصلتِ جانّ به نسيم ناصری چوب عَصُوّ بُ اُر ۳۰ U بندگی مَرّبِـرّ سان مَرمَرِ طاقت؛ مَـهِـتُـمُـرَّبی أم غَمه ذیل و رو اَغبار عصایت شهد دانه دانه کمّی در اشک شب نمای آسمان شَبَم
که فراموش نکنند هرگز بوی حلویٰ ۳پری،یا دو در و با چار بابی بر پسرت
خُرَّم آن دوش کز اين مرحله محنت و زخمه ها رو بر بندم باز چون دُرّ ای توخود تک شاه دُرّ
وز سر کوي غريبان زتو پرسندم جای
شهر بي شهره و شمعُ چاه دُرّ ثارها یا سازه ها یا وارثا،شايِ گَرّ در طلب گوهر و مُروارید فصل برقع ام
نَقل و قِلّ بدريا کنم از حُرمُ مشكله وصلت داغيُ خشكيه اشک و مث نقره سي يَح غوطه خورم ميان برق دريای غیره زلال نفرین پرزه پوشی حَلَّست، نقره فام ریش پدر غم
کِچو مجنون در آن فتحه میانه نقلقول هی نَقِلم بی بَلَم حیف گلوله رُوّ انگا قره نیّ سُرُ سِرّ پیچخان لخط لَخت..،انگا مانا رویّهم با اینکه دارم اجرا زیر رو پل به دو خَمّ حیف ..حیف...راستی کو تُشَکم ها چپو... علی راسّی من خود می و فی یوز چو یوزر یوز موشکم بَر بَر ِ هر موش کور در حالت بِر بِری در یوز گی