بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
از فرصت باقیمانده در شعبان پُر برکت، برای اُنس بیشتر با قرآن مجید و دعا بهره ببریم.
حضرت امام صادق علیه السلام :اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا شَهْرُ شَعْبَانَ قَدِ انْقَضَى، وَ قَدْ کُنْتُ فِیهِ ضَیْفاً عَلَیْکَ، فَأَکْرِمْ ضِیَافَتِی، وَ اجْعَلْنِی فِیهِ مِنْ عُتَقَائِکَ مِنَ النَّارِ، وَ بَلِّغْنِی شَهْرَ رَمَضَانَ - بار إلها این ماه شعبان به پایان رسید، و من در آن مهمان تو بودم، پس مهمانی مرا گرامی بدار، و مرا در این ماه از آزادشدگان خود از آتش قرار ده، و مرا به ماه رمضان برسان.
ماه پُر برکت شعبان، ماه اختصاص یافته به پیامبر رحمت صلوات اللّه علیه و آله نیز به پایان نزدیک است؛ در حالی که شاید قدرش را آنگونه که‌ می‌باید ندانستیم و از این فرصت، آن گونه که می‌ توانستیم، بهره نبردیم‌. اما جای ناامیدی نیست، چرا که هم باب رحمت، استغفار، توبه، دعا و توسل همیشه باز است، و هم ماه عزیز شعبان به پایان نرسیده است.
از این فرصت باقیمانده، برای یاد خدا بهره ببریم؛ نه فقط هنگام نماز و سر سجاده، بلکه در هر حالی می‌توان و باید خدا را یاد نمود و با او نجوا داشت. هنگام راه رفتن، یا پشت فرمان نیز می‌توان ذکر گفت و در هر حالی می‌توان استغفار و دعا نمود.