دل در حرمش دارد عجب حال غریبی

دل در حرمش دارد عجب حال غریبی
برده است ز دل خال لبش هر چه شکیبی
نوشی چو ز لعل لب او قطره‌ای از عشق
یابی به دل عاشق خود حال عجیبی