در لحظه‌ای که باد آرام می‌وزد، قلب‌ام می‌رسد به صحنه‌ای ن
در لحظه‌ای که باد آرام می‌وزد، قلب‌ام می‌رسد به صحنه‌ای نامرئی.
دُمگانی که شیرین‌ایی به یاد می‌آید، هیچ شتابی در روی خشم نخواهد بود،
و در هر نفس، صدای خنثی طبیعت می‌چرخد، رهایی از هر بار به‌سختی.آرامش نه‌تنها خانه نیست، بلکه یک بی‌سر و صدا می‌ستاد
کجا که ذهن بی‌تلاشی می‌تاکد، درون به آرامی دم به دم می‌ریزد؛
و در نهایت، با صداقت ساده، جهان پیرامون‌مان هم‌صدا می‌شود،
ضیای رُخ، بیتی از نظم خالق، در همه‌جا روشن می‌گردد.
دُمگانی که شیرین‌ایی به یاد می‌آید، هیچ شتابی در روی خشم نخواهد بود،
و در هر نفس، صدای خنثی طبیعت می‌چرخد، رهایی از هر بار به‌سختی.آرامش نه‌تنها خانه نیست، بلکه یک بی‌سر و صدا می‌ستاد
کجا که ذهن بی‌تلاشی می‌تاکد، درون به آرامی دم به دم می‌ریزد؛
و در نهایت، با صداقت ساده، جهان پیرامون‌مان هم‌صدا می‌شود،
ضیای رُخ، بیتی از نظم خالق، در همه‌جا روشن می‌گردد.
- ۳۲۹
- ۱۳ مهر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط