جنگ فقط با گلوله و موشک نیست

✲ جنگ فقط با گلوله و موشک نیست...

بلکه با «زمان» پیش می‌رود ، بیشتر فیلم‌های جنگی ، قهرمان را در آغاز با بدن سالم و چشم‌های براق معرفی می‌کنند ؛ اما پایان فیلم را که می‌بینی ، چین‌وچروک‌ها فقط روی صورت نیست ، روی نگاه نشسته.

سینما یک حقیقت بی‌رحم را بارها تکرار کرده :
جنگ ، قبل از آن‌که بدن را پیر کند، «اعتماد» را پیر می‌کند.
اعتماد به معنا ، به آینده ، به وعده‌هایی که جوان‌ها را راهی میدان می‌کند.

در جنگ گرم ، فرسودگی جسمی قابل رؤیت است ؛
اما در جنگ سرد—جنگ‌های اطلاعاتی ، ایدئولوژیک ، رسانه‌ای—فرسودگی آرام‌تر و عمیق‌تر است. آدم‌ها شاید زنده بمانند، اما ساده‌دلی‌شان نمی‌ماند.

سینما از «قهرمان‌سازی» شروع می‌کند ،
اما اگر دقیق نگاه کنیم ، اغلب به «هزینه انسانی قدرت» ختم می‌شود.
جوانی که در ابتدا با هیجان می‌دود ، در انتها یا خسته است ، یا شکاک ، یا بی‌صدا.

سؤال مهم این نیست که چه کسی برنده شد.
سؤال این است :
چند سال از عمرِ چه کسانی خرج شد تا این روایت ساخته شود؟

اگر جنگ‌ها محصول تصمیم‌های کلان‌اند ،
پیریِ زودرس همیشه محصول آن‌هاست—
و معمولاً سهم جوان‌ها بیشتر از بقیه است.

نام فیلم‌ها به ترتیب :
1- Hacksaw Ridge
2- The Pianist
3- Atonement
4- Brothers
5- All Quiet on the Western Front
6- 1917
7- Come and see
8- Cherry

#زندگی
#جنگ
#فیلم_خارجی