دلم بچگی ام را

دلم بچگی ام را
سادگی هایِ کودکانه ام
مهربانی هایِ از تهِ دلم , را میخواهد ...
میخواهم چشم هایم را رویِ
تمامِ آنهایی که دلم را رنجانده اند ببندم
بروم گوشه ای دنج ,
جایی که دستِ هیچ کسی
به من و آرزوهایم نرسد ...
بنشینم پشت کنم به همه یِ دنیا
و آدمهایش ...
به سختی و درد هایش
به بی مهری و ناملایمتی هایش
پاهایم را سخت در آغوش بگیرم
با همه ی دنیا قهر کنم
صورتم را بینِ دستهایم پنهان کنم
بلند و با فریاد بگویم :
من بازی نمیکنم
من دیگر بازی نمیکنم