عاشقانه های شبنم

مویه به مویه ،مو به مو از غم تو خمیده ام
کی به تو می‌رسد دلم ،ای مهِ بر گزیده ام

شاه نشین قلب من ، خسرو خوش خُرام دل
مثل تو دلبری چنین،هیچ کجا ندیده ام
تار تو را به پود جان ، رشته به رشته رشته ام
با تو فرشته ام؛، که از آدمیت بریده ام
بیدل ومست می روم  آهوی مست می روم
با رمه های مست در میکده ات چریده ام
مثل حریر موی تو ...عربده جوی کوی تو
موج زنان  بسوی تو. نعره زنان دویده ام
پلک به هم مزن که من،میچکم از نگاه تو
آه که از فراق تو چه زهرها  چشیده ام
بسکه خیال میشوی ،عشق محال میشوی
نیستی  و من از تنت معجزه آفریده ام