رسیدی شادمهر جانِ عقیلی ...

رسیدی مثل یک مرهم
به داد زخم دیرینه
به داد چشم بیداری
که خواب خوش نمی بینه
رسیدی مثل یک گریه
بگیری داغ دل از آه
تو تاریکی این دریا
مثل فانوس لنگرگاه
رسیدی مثل یک مرهم
به داد زخم دیرینه
به داد چشم بیداری
که خواب خوش نمی بینه
رسیدی مثل یک گریه
بگیری داغ دل از آه
تو تاریکی این دریا
مثل فانوس لنگرگاه
رسیدی تا من پرپر
یه روزی خسته شه آخر
بگیره از دل فردا
سراغی از من باور
رسیدی ، تا رسیدن ها
دوباره با تو معنا شه
کلید تازه ای دادی
که قفل کهنگی وا شه
رسیدی مثل یک مرهم
به داد زخم دیرینه
به داد چشم بیداری
که خواب خوش نمی بینه
رسیدی مثل یک گریه
بگیری داغ دل از آه
تو تاریکی این دریا
مثل فانوس لنگرگاه