دین برای خودش، حکم یک سپر و محافظ رو داشت.‌ کسی‌ که باید

دین برای خودش، حکم یک سپر و محافظ رو داشت.‌ کسی‌ که باید از برادرش در هر وهله‌ای مراقبت کنه، سنگینی روی دوش‌های سم رو به خودش انتقال بده و شرایطی رو بسازه که سم، در ارامش باشه. کسی که خانواده رو سرپا نگه‌داره.
و وقتی به دید خودش در چنین وظایفی شکست می‌خورد، ارزش وجودیت‌اش رو از دست می‌داد و کسی نبود که پسر خوبی برای پدرش باشه، برادر خوبی برای سم باشه، اما هیچ‌کدوم این‌ها به این معنا نبود که اون خوب نیست، نه! دین بهترین برادری بود که سم‌ می‌تونست داشته باشه و داشت.