دستانت را به من بده

دستانت را به من بده
تا سراسر شعر شوم و شوق
نگاهم کن ...
بگذار در سینه ام قلب تمام سلولهای پیکرم تپیدن گیرد
نوای عشق ، تمنای خواستن
جاری شود در شاهرگ وجودم  و جان به دل افزون کند .
بیا گوش جان بسپاریم به نجوای دستانمان
گام برداریم سوی ِ ندای ِ دلهایمان
بگریزیم از پریشانی افکارمان
من به چشمانت بیاندیشم و واژه سرایی کنم
تو همچون ماه ی پریزاد ، گیسو برافشانی و قد بیارایی ...!!