اهمیت اقتصاد در قرآن و اسلام .مال ثروت طلا در روایت
متن پایین نکاتی دیگر ذکر شده است.
ثروت و اقتصاد علاوه بر تأمین رفاه عمومی،
زمینهساز استقلال و
«جلوگیری از سلطهجویی خارجی» میباشد.
اقتصاد به مثابه شریان حیات جامعه عمل میکند و قرآن کریم بارها به این موضوع پرداخته است. در آیه 5 سوره نساء: “وَلاَ تُؤْتُواْ السُّفَهَاء أَمْوَالَکُمُ الَّتِی جَعَلَ اللّهُ لَکُمْ قِیَاماً.
آیه مذکور تاکید بسیاری بر ضرورت واگذاری منابع اقتصادی به دست افرادی دارد که توانایی مدیریت صحیح آنها را دارند، زیرا سپردن اموال به افراد نالایق و سفیه میتواند باعث هدررفت و بحران اقتصادی شود. این خود نشاندهنده آن است که اقتصاد، اگر به درستی مدیریت نشود، میتواند به سقوط و ضعف جامعه منجر شود.
یکی از پیامهای کلیدی قرآن، تشویق به استقلال اقتصادی است تا مانع از تسلط کافران بر مسلمانان شود. در آیه 141 سوره نساء آمده است:
“…وَلَن یَجْعَلَ اللّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً…”.
کشورها و جوامعی که به لحاظ اقتصادی وابسته هستند، مستعد پذیرش سلطه خارجی میشوند.
استقلال اقتصادی از منظر قرآن نه تنها به عنوان یک هدف اقتصادی بلکه به عنوان یک «ضرورت دینی»و اخلاقی مطرح میشود
آیه 60 از سوره انفال
“وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ…”.
این آیه بر اهمیت آمادگی و تقویت اقتصادی و نظامی به منظور مقابله با دشمنان تاکید دارد
مفهوم قوای اقتصادی
توسعه صنایع، کشاورزی، فناوری و زیرساختهای مورد نیاز جامعه میشود که نه تنها به ثروت آفرینی بلکه به تقویت ساختارهای اجتماعی نیز کمک میکند.
در سوره طه آیه 124 خداوند متعال به رابطه بین یاد خدا و اطاعت کردن از وی و اقتصاد و معیشت فردیاشاره میکند: «وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْری فَإِنَّ لَهُ مَعیشَهًْ ضَنْكاً» «و هر كس از یاد من روىگردان شود، زندگى (سخت و) تنگى خواهد داشت.» پس، اینکه رونق و شکوفایی اقتصادی و یا جمود و سکون آن را منحصر در سعی و تلاش و خلاقیت بدانیم، از نظر منطق قرآن، اشتباه و نادرست است؛ بلکه طبق این آیه، یاد خدا و یا غفلت از وی، اثر تکوینی بر معیشت و اقتصاد دارد.
أَحَلَّ اللَّهُ الْبَیعَ وَ حَرَّمَ الرِّبا» «خدا بیع را حلال و ربا را حرام كرده است.» (بقره ـ 275) معامله از سوی شرع مقدس تجویز شده است زیرا بهوسیله معامله، شهروندان نیازهای خویش را برطرف میکنند اما مواردی مانند احتکار و ربا حرام اعلام شده است. زیرا احتکار سبب کمیاب و یا حتی نایاب شدن مواد مصرفی مردم میشود و مال احتکار شده، چندبرابر افزایش مییابد. افزایش جنس، قدرت خرید را پایین آورده و به اقتصاد ضربه وارد میکند.
امام کاظم(ع) میفرماید: «إِنَّ اللهَ تَعَالَى لَیبْغِضُ الْعَبْدَ النَّوَّامَ إِنَّ اللهَ تَعَالَى لَیبْغِضُ الْعَبْدَ الْفَارِغ» (محمدبنعلى ابنبابویه، ج3، ص169) خداوند بنده پُرخواب را مبغوض مىشمارد. خداوند انسان بىکار را دشمن مىدارد.
یکی از بسترهای گسترده و مطلوب برای تأمین زندگی، «فعّالیت کشاورزی» است؛ به گونه ای که بخش مهمّی از نیازهای غذایی و نیز اشتغال زائی را می توان از این طریق تأمین ساخت. امام باقرعلیه السلام در این راستا می فرماید:
«ما فی الأعمال شی ء أحبّ إلی الله تعالی من الزّراعة...؛ هیچ کاری در پیشگاه خدا محبوب تر از زراعت نیست. خداوند هیچ پیامبری را نفرستاد مگر اینکه کشاورز بود، جز ادریس که خیّاط بود.»(20)
«خیرالأعمال زرعٌ یزرعه فیأکل منه البرّ والفاجر؛ بهترین کار، کشاورزی است که از حاصل آن، نیکوکار و بدکار می خورند.»
ثروت و اقتصاد علاوه بر تأمین رفاه عمومی،
زمینهساز استقلال و
«جلوگیری از سلطهجویی خارجی» میباشد.
اقتصاد به مثابه شریان حیات جامعه عمل میکند و قرآن کریم بارها به این موضوع پرداخته است. در آیه 5 سوره نساء: “وَلاَ تُؤْتُواْ السُّفَهَاء أَمْوَالَکُمُ الَّتِی جَعَلَ اللّهُ لَکُمْ قِیَاماً.
آیه مذکور تاکید بسیاری بر ضرورت واگذاری منابع اقتصادی به دست افرادی دارد که توانایی مدیریت صحیح آنها را دارند، زیرا سپردن اموال به افراد نالایق و سفیه میتواند باعث هدررفت و بحران اقتصادی شود. این خود نشاندهنده آن است که اقتصاد، اگر به درستی مدیریت نشود، میتواند به سقوط و ضعف جامعه منجر شود.
یکی از پیامهای کلیدی قرآن، تشویق به استقلال اقتصادی است تا مانع از تسلط کافران بر مسلمانان شود. در آیه 141 سوره نساء آمده است:
“…وَلَن یَجْعَلَ اللّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً…”.
کشورها و جوامعی که به لحاظ اقتصادی وابسته هستند، مستعد پذیرش سلطه خارجی میشوند.
استقلال اقتصادی از منظر قرآن نه تنها به عنوان یک هدف اقتصادی بلکه به عنوان یک «ضرورت دینی»و اخلاقی مطرح میشود
آیه 60 از سوره انفال
“وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ…”.
این آیه بر اهمیت آمادگی و تقویت اقتصادی و نظامی به منظور مقابله با دشمنان تاکید دارد
مفهوم قوای اقتصادی
توسعه صنایع، کشاورزی، فناوری و زیرساختهای مورد نیاز جامعه میشود که نه تنها به ثروت آفرینی بلکه به تقویت ساختارهای اجتماعی نیز کمک میکند.
در سوره طه آیه 124 خداوند متعال به رابطه بین یاد خدا و اطاعت کردن از وی و اقتصاد و معیشت فردیاشاره میکند: «وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْری فَإِنَّ لَهُ مَعیشَهًْ ضَنْكاً» «و هر كس از یاد من روىگردان شود، زندگى (سخت و) تنگى خواهد داشت.» پس، اینکه رونق و شکوفایی اقتصادی و یا جمود و سکون آن را منحصر در سعی و تلاش و خلاقیت بدانیم، از نظر منطق قرآن، اشتباه و نادرست است؛ بلکه طبق این آیه، یاد خدا و یا غفلت از وی، اثر تکوینی بر معیشت و اقتصاد دارد.
أَحَلَّ اللَّهُ الْبَیعَ وَ حَرَّمَ الرِّبا» «خدا بیع را حلال و ربا را حرام كرده است.» (بقره ـ 275) معامله از سوی شرع مقدس تجویز شده است زیرا بهوسیله معامله، شهروندان نیازهای خویش را برطرف میکنند اما مواردی مانند احتکار و ربا حرام اعلام شده است. زیرا احتکار سبب کمیاب و یا حتی نایاب شدن مواد مصرفی مردم میشود و مال احتکار شده، چندبرابر افزایش مییابد. افزایش جنس، قدرت خرید را پایین آورده و به اقتصاد ضربه وارد میکند.
امام کاظم(ع) میفرماید: «إِنَّ اللهَ تَعَالَى لَیبْغِضُ الْعَبْدَ النَّوَّامَ إِنَّ اللهَ تَعَالَى لَیبْغِضُ الْعَبْدَ الْفَارِغ» (محمدبنعلى ابنبابویه، ج3، ص169) خداوند بنده پُرخواب را مبغوض مىشمارد. خداوند انسان بىکار را دشمن مىدارد.
یکی از بسترهای گسترده و مطلوب برای تأمین زندگی، «فعّالیت کشاورزی» است؛ به گونه ای که بخش مهمّی از نیازهای غذایی و نیز اشتغال زائی را می توان از این طریق تأمین ساخت. امام باقرعلیه السلام در این راستا می فرماید:
«ما فی الأعمال شی ء أحبّ إلی الله تعالی من الزّراعة...؛ هیچ کاری در پیشگاه خدا محبوب تر از زراعت نیست. خداوند هیچ پیامبری را نفرستاد مگر اینکه کشاورز بود، جز ادریس که خیّاط بود.»(20)
«خیرالأعمال زرعٌ یزرعه فیأکل منه البرّ والفاجر؛ بهترین کار، کشاورزی است که از حاصل آن، نیکوکار و بدکار می خورند.»
- ۲۰۱
- ۱۹ بهمن ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط