عاشقانه یا فاطمه الزهرا

از خانه چارچوب درت را شکسته‌اند
باب الحوائج پدرت را شکسته‌اند

عمداً مقابل پسر ارشدت زدند
یعنی غرور گل پسرت را شکسته‌اند

بازو و سینه، کتف و سرت درد می کند
هرجا که بوسه زد پدرت، را شکسته‌اند

ای مرغ عشق خانه حیدر کمی بــپـر
باور نمی کنم که پرت را شکسته‌اند

از طرز راه رفتن و قد هلالی ات
احساس می کنم کمرت را شکسته‌اند

ابری ضخیم سر زد و ماهت خسوف شد
بی شک فروغ چشم ترت را شکسته‌اند

دندانه های شانه پر از خون تازه شد
اصلاً بعید نیست، سرت را شکسته‌اند

با بستری کبود و پر از لاله های سرخ
آئینه های دور و برت را شکسته‌اند

زان آتشی که بر شجر طیبــه زدند
ثلثی ز شاخ و برگ و برت را شکسته‌اند

التماس دعا