«دائرةالمعارفِ جامعِ قدرتِ علوی»

«دائرةالمعارفِ جامعِ قدرتِ علوی»
دکترینِ حَد و معماریِ اقتدارِ بهرام محمدی
۱۲. «مصلحت» نباید «عدالت» را ذبح کند؛ مصلحت، ابزارِ اقامهٔ عدل است.
• ─────『 ✦ 』───── •

دکترینِ مهندسیِ اولویت‌ها: مصلحت در ترازِ حق
بزرگ‌ترین «انسدادِ ساختاری» در نظامِ حکمرانی، زمانی رخ می‌دهد که «مصلحت» از جایگاهِ ابزارِ تاکتیکی به هدفِ استراتژیک تغییرِ موقعیت می‌دهد. در دکترینِ «حَد»، مصلحتِ واقعی آن است که راه را برایِ تحققِ عدالت باز کند؛ نه آنکه سدی بر سرِ راهِ آن شود.

۱. خطایِ محاسباتی: وقتی به بهانهٔ مصلحت، عدالت را به تأخیر می‌اندازیم یا آن را قربانی می‌کنیم، در واقع «معماریِ نظمِ تمدنی» را تخریب کرده‌ایم. مصلحتی که به قیمتِ ذبحِ عدالت تمام شود، در حقیقت «خیانتِ تئوریزه شده» است.

۲. مصلحت به مثابهٔ ابزار: مصلحت، تاکتیکی است برایِ عبور از بن‌بست‌هایِ غیرممکن جهتِ رسیدن به مقصدِ عدالت. اگر ابزار، ماهیتِ هدف را تغییر داد، یعنی «انسدادِ ساختاری» بر عقلانیتِ حاکم غلبه کرده است.

بیانیهٔ قدرت:

ترازِ ما، عدالتِ علوی است. مصلحتِ بدونِ عدالت، همان بتِ مدرنی است که با «توجیه» ساخته می‌شود. مهندسیِ اراده در ترازِ علوی، یعنی استفاده از مصلحت برایِ درهم‌شکستنِ قفل‌ها، نه برایِ توجیهِ سکون. عدالت، مقصدِ نهایی است؛ هر مصلحتی که این مقصد را ذبح کند، بی‌اعتبار و مفسد است.

• ─────『 ✦ 』───── •

✍️ مهندسِ معماریِ قدرت: بهرام محمدی

@BMLIMIT

نشر با ذکر منبع مجاز است.

• ─────『 ✦ 』───── •

#دائرةالمعارف_قدرت_علوی #دکترین_حد #مصلحت_عدالت

#معماری_اقتدار #بهرام_محمدی #عدالت_علوی

#انسداد_ساختاری #گشودگی #نظم_تمدنی #مهندسی_اراده