زمان همچون جریانی آرام و بی‌پایان، از میان زندگی ما عبور می‌کند. هیچ‌کس توان ایستادن در برابر آن را ندارد؛ لحظه‌ها می‌آیند، در چشم برهم‌زدنی رنگ می‌بازند و به خاطره بدل می‌شوند. گذر زمان، یادآور این حقیقت است که هیچ چیز در جهان پایدار نیست؛ همه‌چیز تغییر می‌کند، می‌روید، می‌پژمرد و جای خود را به چیزی تازه می‌دهد.

زندگی انسان در آغوش زمان شکل می‌گیرد. کودکی، جوانی و پیری، فصل‌هایی از کتابی هستند که ورق‌هایش بی‌وقفه ورق می‌خورند. آنچه در اختیار ماست، تنها لحظه‌ی اکنون است؛ فرصتی کوتاه برای ساختن، تجربه کردن و دوست داشتن. اگر امروز را با معنا زندگی کنیم، فردا خاطره‌ای روشن خواهد بود و دیروز حسرتی سنگین نخواهد شد.

زمان نه دشمن است و نه دوست؛ حقیقتی است که باید آن را پذیرفت. ارزش زندگی در این است که بدانیم لحظه‌ها تکرار نمی‌شوند و هر ثانیه، گوهری است که اگر از دست برود، دیگر بازنخواهد گشت.
دیدگاه ها (۰)

گاهى آدمى در میانِ شلوغىِ زندگى، به دنبالِ معنایى مى‌گردد؛ م...

زندگی، نه در دویدن برای رسیدن به مقصد، که در کیفیتِ قدم‌هایی...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط