آدما هر چیزی رو به وقتش میخوان و براشون ارزش داره بعد از

آدما هر چیزی رو به وقتش میخوان و براشون ارزش داره بعد از اینکه از زمانش بگذره دیگه براشون ارزشی نداره
امروز من تشنه ام و به یک لیوان آب نیاز دارم فردا اگه تمام دریاها رو بهم هدیه بدی برام به اندازه اون یک لیوان آب ارزش نداره چون اون لیوان آب امروز احتمال داره جونم رو نجات بده فردا به اندازه آب دریاها اشک بریزی منو زنده نمی کنه قدر لحظه لحظه زندگی مون رو بدونیم همیشه ما فرصت زندگی و فرصت باهم و کنار هم بودن رو نداریم ما امروز میتونیم کاری کنیم که فردا افسوس دیروز مون رو نخوریم افسوس گذشته رو خوردن مثل خوردن سم مهلکی میمونه که ما امروز داریم با از دست دادن فرصتها مون به غذای روحمون تزریق میکنیم و فردا نتیجه اون سم در بدن ما مرگ روح مون خواهد بود