گاهی بیشتر از اینکه دلتنگِ کربلا باشم…

گاهی بیشتر از اینکه دلتنگِ کربلا باشم…
دلتنگِ کسی‌ام که شاید هر سال در همین مسیر قدم می‌زند و ما نمی‌شناسیمش…

شاید از کنارمان گذشته باشد…
شاید میان زائرها «لبیک یا حسین» گفته باشد…
شاید کنار ضریح ایستاده و ما فقط از کنارش رد شده باشیم…

سخت‌ترین حسرتِ عاشقی این است که…
امامَت را ببینی و نشناسی…

آقاجان…
اگر قسمتِ دیدارِ روی ماهتان نیست،
لااقل قسمتِ جا نماندن از راهتان را روزی‌مان کنید…

هر قدمی که به سوی کربلا برداشته می‌شود،
امیدی است برای نزدیک‌تر شدن به شما…

اللهم عجل لولیک الفرج

🤲 اگر این دعا از ته دل تو هم هست، یک «اللهم عجل لولیک الفرج» بنویس؛ شاید همین ذکر، گره از دل منتظری باز کند