اگه گریه کردم آروم ، برای این که نفهمی

اگه گریه کردم آروم ، برای این که نفهمی
آخه من زندونی هستم ، تو قفس با بال زخمی
هیچ کسی نخواست بدونه ، چی گذشته بر سر من
بیا و با من بمون تو ، ای امید آخر من

در این فصل غم انگیزم ، من از مهر تو لبریزم
از این پس با تو می مانم ، خودم را از تو می دانم
به جرات با تو می گویم ، تو هستی عشق محبوبم
تو هستی یاور و یارم ، تو رو می خواهم و می خوانم
در آهنگ صدای تو ، نهان گشته وفای تو
نمی ره از دلم مهرت ، تو هستی عشق بی وسعت
ز بودن با تو خوشحالم ، به عشق تو من می بالم
به لبخند تو می خندم ، ز اشکت در غم و دردم

مونده ام با غم کهنه ، خسته ام از این زمونه
آتش عشقت عزیزم ، می کشه از دل زبونه
خیلی وقته که نمی خوام ، بخونم من دیگه آواز
بدون تو نمی تونم ، بکنم دوباره پرواز
کاشکی لحظه هایی که من ، با تو بودم بشه تکرار
لحظه های بی تو بودن ، خیلی من رو میده آزار
چرا از من دل ربودی ، من که بودم همدم تو
آخرش اینجا می میرم ، توی غربت از غم تو

نفس رو با تو می خواهم ، ز دردم با تو می کاهم
توی دنیا تو رو دارم ، در این شعر از تو می خوانم
منم مشتاق دیدارت ، بشم محتاج و بیمارت
تو حال هستی خدای من ، مگه چیه گناه من
تا باش بت تا بشم کافر ، صدام کن تا بگم با عشق
منم عاشق تو استادم ، بشم لایق تو باش با من
وفا را در تو می بینم ، نشاط و از تو می گیرم
تو رو خدا بمون با من ، آخه تو رو دوست دارم

دوس دارم تا زنده هستم ، پای عشق تو بسوزم
بیا پیشم گل نازم ، من تو رو می خوام هنوزم
من بخاطر دو چشمات ، این غرورمو شکستم
کاش تا آخرش بمونی ، حالا که به پات نشستم