دلم با ماندن بود راه اما راه رفتن و تو ندانستی چه رنج

دلم با ماندن بود ، راه اما راهِ رفتن. و تو ندانستی چه رنجیست ، کشاندنِ تنِ خسته‌ای که خواهانِ ماندن بود.
غـمـ تاابد