عاشقانه های شبنم

پارسال را از امسال قرض گرفتم
همه چیز سر جای خودش بود
مثل درد پا‌های مادرم
دلگیریِ هوا
کم طاقتی‌ام…
کاش بی حوصلگیِ شب‌ها
تنها دردم بود
به دست‌های خودم و خواهرانم
و قاب عکس تک بُعدی
زُل نمی‌زدم
حتی به مزار سرشار از سکوتش
سلام نمی‌کردم…
من
گذشته را
به امسالِ بی‌تو بودن
بدهکارم