پارت اول

پارت اول
راوی: مثل همیشه قصر پر بود از صدای جیغ خنده

تهیونگ: الان میگیرمت وایستااااا

جونگکوک: عمرا بتونییی

راوی: تهیونگ با سرعت زیادی دنبال جونگکوک میکرد

پدر تهیونگ: تهیونگ و جونگکوک بیاین ناهار

تهیونگ: اوووف باشه پدر

تهیونگ: حیف شد که بابام صدامون زد وگرنه میگرفتمت مطمئنم

جونگکوک: خنده آره بابا

تهیونگ: چرا میخندی راست میگم

جونگکوک: باش باش بیا بریم

راوی: جونگکوک و تهیونگ به سمت سالن ناهار حرکت کردن

پدر تهیونگ و جونگکوک: چه عجب اومدین بدوین بیاین

تهیونگ و جونگکوک: چشم

بعد از ناهار

جونگکوک: بابا ما کی میریم خونه؟

پدر جونگکوک: فردا پسرم

جونگکوک: نهههه خیلی زودههه میخوام پیش تهیونگ باشم

پدر جونگکوک: ولی باید بریم پسرم

جونگکوک: نمیشههه تهیونگم بیاریم؟

پدر جونگکوک: اگه باباش بزاره میشه

جونگکوک: بابای تهیونگ

پدر تهیونگ: جانم

جونگکوک: میشه تهیونگ بیاد؟

پدر تهیونگ: نه نمیشه

جونگکوک: لطفا قول میدم ازش مراقبت کنم

پدر تهیونگ: باشه برای دفعه بعد

جونگکوک: هعی باش