«زنده باد اشتباه خوب من»

«زنده باد اشتباه خوب من»
هه... چه اسمِ نابی واسه آوار.
_______من از گلوی کسی پایین نمیرم؛
بفرما برو کنج انزوا یادت نره گعتم مداومت کن به ذکر یا ستارالعیوب ولا غیر...چی فکر کردن برخی! که بذارم تریاق هامو هم تباه کنن ؟! پوست کفتار و خوکی بیش نیستن این بی بند و بارای رقاصه 💅
نصفِ روحم رفت،
پیِ نصفِ دیگه‌ست؛
هنوز دندوناش توی زخمه،
هنوز می‌گه: «اشتباه خوب بود»... عجب.

آوار ساخت، گفت بناست
زخم زد، گفت بهاست
لج کرد، گفت وفاست
گند زد، گفت خطاست، ولی «خوب»... چه شاهکارِ بی‌بدیلِ ادعاست.

من زهر رو خوردم،
تریاق ساختم؛
تنها رد شدم،
بارمو زمین نذاشتم.

بعضیا خرابه می‌سازن،
بعد با غرور می‌گن: «این بناست.»

نه عزیز؛
آوار، هرچقدر اسمش رو عوض کنی،
باز آواره.