میخندم به جهانی که غمش را به رخ ما میکشد

میخندَم بِه جَهانی کِه غَمش رٰا بِه رُخ مٰا میکِشَد!
دیدگاه ها (۳)

بی‌حِس‌شدگان‌را‌چه‌غَم‌از‌خَنجرِ‌بَعدی؟

تُهمَت نالایِقے بَرما زَدے رَفتے قَبول!دَرپِیِ لایِق برو ماه...

ک‍‌ارم‍‌ا صب‍‌ور تری‍‌ن گن‍‌گ‍‌ست‍‌ر تاری‍‌خ‍‌ه!

بهتَرین تَجربه بود بَرام شناختِ آدَما

بزرگسالی

و آن کس که نمیدانست برای کدامین غمش گریه کند؛ قهقهه زد...

بخندیم که من با خنده ی شما میخندم

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط