کپشنمهم لطفا بخوانید

کپشن#مهم لطفاً بخوانید..

آقای ترامپِ قمارباز،
تو که ناگهان دلسوزِ مردم ایران شده‌ای،
مگر می‌شود فراموش کنیم این «وضع موجود»
دست‌پخت خودِ توست؟
تحریم‌های حداکثری،
فشار بر نان و جان مردم،
و بعد ژستِ انسان‌دوستی؟
اگر دلسوز بودی،
اقتصاد یک ملت را گروگان نمی‌گرفتی.
اگر نیتت خیر بود،
به دشمنیِ عریان افتخار نمی‌کردی.
خودت گفتی پشت جنگ دوازده‌روزه اسرائیل بوده‌ای؛
با تحریم، با تهدید، با فشار…
با «با»هایی که بوی خصومت می‌دهند نه محبت.
نه،
دوست ما هیچ‌گاه نبوده‌ای.
دلسوزی با تحریم جمع نمی‌شود.
دلسوزی با گرسنه‌کردن مردم معنا ندارد.
اگر واقعاً نگران مردم ایران بودی،
اولین قدم، برداشتن تحریم‌ها بود
نه لبخندهای نمایشی و شعارهای توخالی.
ما از اقتصاد گله داریم،
از سختی‌ها، از زخم‌ها، از فشارها…
اما یک چیز را خوب بلدیم:
وطن را به بیگانه نمی‌فروشیم.
و حالا شدی حامی مردم ایران؟
حامیِ کدام مردم؟
مردمی که کشته شدند؟
تو که خودت تروریستی
و سال‌ها تروریست‌های جانی را پرورش دادی
تا بریزند،
بکشند،
آتش بزنند
و مردم بی‌گناه را قتل‌عام کنند.
چطور از جان مردم حرف می‌زنی
وقتی سیاست‌هایت
بوی مرگ می‌دهد نه انسانیت؟
چطور برای کشته‌ها اشک تمساح می‌ریزی
وقتی ناامنی و خون
بخشی از بازی قدرتِ تو بوده است؟
نه،
ما فراموش‌کار نیستیم.
درد مردم ایران
نردبان سیاسی تو نیست.
تحریم، تهدید، جنگ نیابتی
اسمش دلسوزی نیست،
اسمش دشمنیِ عریان است.
ما از اقتصاد گله داریم،
از فشار، از زخم، از رنج…
اما شرف‌مان را معامله نمی‌کنیم.
وطن را به بیگانه نمی‌فروشیم،
نه به لبخند،
نه به دروغ،
نه به ادعای حمایت.

#وطن_فروشی_نیست
#ایران
#تحریم
#تروریسم_دولتی
#دلسوزی_دروغین
#نه_به_دخالت
#استقلال
#ایران_را_دوست_داریم
اگه دوست