بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
لا تَخَف وَ لا تَحزَن اِنّا مُنَجُّوکَ و اَهلَکَ - نترس و غمگین مباش که ما تو و اهل ات را نجات می دهیم.!(سوره عنکبوت بخشی از آیه 33)
خوف آنگاه است که پنداری واقعه ای کوبنده در راه است و حُزن آنگاه است که کاری از دستت بر نمی آید. پس چون قرار است شهر و دیاری که اهلش ظالم اند، به عذاب محتوم الهی دچار شوند، تنها کسانی نجات می یابند که سراپا تسلیم حق اند و با اهل ظلم و فساد ممزوج نیستند. و این حکایت پایان هر دوره و نسلی است.
زیرا لِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ - چرای هر امتی اجلی است!(سوره اعراف بخشی از آیه 34)
پس تو که پاکی و پاکی را پاس می داری؛ تو که اهل ظلم نیستی؛ تو که بنده حقی؛ غمگین مباش که تو و اهل ات را نجات می بخشیم! لکن این اهلی که نجات می یابند، لزوماً خانواده به معنای متعارف آن نیست. بلکه اهل، آن کسانی اند که بر طریق راستی و درستی اند. روح های آشنایند. همان پیروان بی خواهش و آرزویی که پیوسته تسلیم محض اند و جز اراده خدای بخشنده و مهربان را طالب نبوده و نیستند.