مردها از یه سنی به بعد پناهی ندارند.

مردها از یه سنی به بعد پناهی ندارند.
میشن پناهگاه مادرشون،
همسر، خواهر، برادر و بچه‌‌شون..
پدر هم از یه سنی به او تکیه میده.
تنها دلخوشی‌ میشه شونه‌ی پدر و زانوی مادر،‌
که بی‌صدا اشک‌هاش‌ رو حس کنند.
مردها از یه سنی به بعد بی‌‌پناه میشن...