در شیبِ خاموشِ غروبِ ،

در شیبِ خاموشِ غروبِ ،
اندوه آرام‌آرام از شانه‌های شهر بالا می‌رود ..
پنجره‌ها یکی‌یکی به تاریکی پناه می‌برند
و دل، در متروک‌ترین گوشه‌ی خویش
چراغی برای خاطره روشن می‌کند ..
دلتنگی عجیب‌ترین شکلِ شاعر شدن است
آدم را می‌نشاند روبه‌روی نبودن
و از سکوت ، شعر می‌سازد ..
کاش غروب همیشه این‌قدر بویِ رفتن نمی‌داد ..
@Arash-am-k

#خدا #ماه #موسیقی #ترکی