و او شعر های مرا با تحسین میخواند و میگفت"همه درمورد چشم

و او شعر های مرا با تحسین میخواند و میگفت"همه درمورد چشم ها هستند چه چیز خاصی دیده ای که انقدر به چشم ها اهمیت میدهی؟"
و لبخندی زد و گفت"شاید احساساتی که نتوانستند بر لب ها جاری شوند و در عمق چشم ها ماندند و موجب تمام اینها همان آدمی است که باعث شد چشم ها برایم خاص باشند و خودش روشنایی را از من گرفت:) "