تنهایی دوست داشتنی نیست

تنهایی دوست داشتنی نیست
اما خواستنی‌تر از تمام
«دوستت دارم»‌های مسموم است
مگر تا کجا‌
می‌توانی به دلت بگویی:
ببخشید که باورم شد؟
همین سڪوت تلخ ، گاهے شریف ترین
شڪل عاشق ماندن است .
تــو میدانے ....
گاهے درد ، اگــر پنهان بمانــد ، به محڪمی
ڪوه میشـــود، و اگر گفته شود ، به سستی
خاڪ میشــود....
پس بگذار در دل بماند، تا هم تو را نگه دارد
هم رازت را .....
چه بسا گفتنش سبڪ ڪند...
پس بگذار بماننـــد درهمان اتاق تاریڪ سینه
در همان گوشه اے ڪه فقط تو بلد هستے
هـر شب نوازشش ڪنی و دوباره سرپا بایستی
درد را از هر طرف بنویسی درد است
پس همان بهتــــــر ڪه در گوشه ی دل بماند