شب، همیشه شبیه یک آینه‌ست؛ آینه‌ای که آدم را با خودش تنها

شب، همیشه شبیه یک آینه‌ست؛ آینه‌ای که آدم را با خودش تنها می‌گذارد.
وقتی همه‌چیز آرام می‌شود، صدای دل‌تنگی بلندتر از هر صدایی به گوش می‌رسد.
ماه از دور نگاهت می‌کند، ستاره‌ها مثل چشم‌هایی خاموش، انگار حرفی برای گفتن دارند که به زبان نمی‌آورند.
شب، جای خالی‌ها را پررنگ‌تر نشان می‌دهد؛ ردّ کسی که نیست، لمس دستی که جا مانده، حرف‌هایی که هیچ‌وقت گفته نشد.
دل‌تنگی در شب مثل نسیمی‌ست که به دل می‌پیچد، آرام و بی‌رحم.
و حسرت، همان بغضی‌ست که نه می‌شکند و نه تمام می‌شود.
شب یادآوری می‌کند که بعضی خاطره‌ها ماندنی‌اند، حتی اگر صاحب‌شان رفته باشد.
می‌خواهی بخوابی، اما خواب هم با تو سر آشتی ندارد؛ انگار دلتنگی با ستاره‌ها قرار گذاشته تا بیدارت نگه دارد.
و تو می‌مانی و هزار فکر و یک دلِ پر از حسرت...
غم تاابد
دختر جنوبی 💔💔
@zeinab3124
دیدگاه ها (۰)

از پشت صفحه آمدی ولی توی قلبم موندگار شدی. نه خونی، نه همسای...

عزیزترین غریبهام، تولدت مبارک!نمیدونم تقدیر چگونه رقم زد که ...

بعضی غم‌هاراهی به کلمه ندارند.نه می‌شود برایشان شعری نوشت،نه...

بعضی آدم‌ها نمی‌روند؛فقط جای خالی‌شان هر روز بلندتر از دیروز...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط