در میان تمام داشتهها و نداشتههایم

در میانِ‌ تمام داشته‌ها و نداشته‌هایم
نداشتنِ تو عجیب به چشم می‌آید
چنانکه ندارمت
اما شبها سر بر شانه تو، به خواب میروم و صبح‌ها در رویای تو، چشم باز می‌کنم
ندارمت اما همین که می‌شِناسَمَت
کافیست تا تمام افکارم را به تو گره زنم
تو ندانی و دنبالت به هر سوی کشانده شوم.
نداشتنت را هم دوست بدارم
شناختنت را قدر بدانم
ندارمت اما چشم‌هایم
نقش تو را گرفته‌اند
دستانم ، عطرِ تنت را
آنقدر که نوازشگرِ عکس‌هایت مانده‌ام
برای خوشحالیت ، از بودنت دست کشیده‌ام
از احساسم هرگز
شاید عشق همین باشد
ندارمت اما دوستت می‌دارم