بعضی آدمها شبیه به یک جزیرهی بکر و آراماند وقتی به آن

بعضی آدم‌ها شبیه به یک جزیره‌ی بکر و آرام‌اند؛ وقتی به آن‌ها می‌رسی، دیگر نیازی به نقاب نداری. دوستی که خالصانه می‌خواهد در کنارت باشد، نه برای رفعِ تنهایی‌اش و نه برای منفعتی، بلکه فقط برای “خودِ تو”، مقدس‌ترین شکلِ حضور است. کسی که شکاف‌های روحت را می‌شناسد اما به جای قضاوت، در آن‌ها گل می‌کارد. بودنِ چنین کسی، یعنی جهان هنوز جای امنی برای رویا دیدن است. حضورش، پیامی است از سوی خدا، که می‌گوید: “نترس، تو در این مسیر تنها نیستی.
دیدگاه ها (۷)

پایانِ یک رابطه، همیشه با یک دعوای بزرگ یا یک خداحافظیِ بلند...

اصالتِ یک رابطه در ماندگاریِ آن است، نه در شروعی بی‌نقص. در ...

گاهی دلم می‌خواهد بنشینم یک گوشه و تمامِ خستگی‌های این چند س...

عشق، قمارِ آدم‌هایی است که از تکرارِ روزهای بی‌رنگ خسته شده‌...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط