خودم:

خودم:
«کتابی به عشق تو نوشتم، به امید آن‌که
روزی در لابه‌لای ورق‌هایش بوسه‌ای بر لبانم
بگذاری تا در پایانش بنویسم: "و آن دو، به
خوبی و خوشی زندگی کردند."
اما سرنوشت برعکس رقم خورد و من در پایان
نوشتم:
"صدها صفحه به یادت زیستم و به پایت
ماندم؛ تو رفتی و من با تمام وجودم
گریستم، جز چشمانم که خشک بودند و دیگر
اشکی برای ریختن در آن‌ها باقی نمانده بود."»




خوشملا کامنت بزارین ببینم چی مینویسین