ما ز هر صاحب دلی یک رشته فن آموختیم

ما ز هر صاحب دلی یک رشته فن آموختیم
عشق از لیلی و صبر از کوه کن آموختیم
گریه از مرغ سحر، خودسوزی از پروانه ها
صد سرا ویرانه شد، تا ساختن آموختیم.
دیدگاه ها (۰)

إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا«الشرح:۶»

چقدر زندگیت هم راستا با اهدافت پیش میره؟!در واقع تو چقدر بر ...

دل گرمم به بودن خدادر آنچه گذشت...در آنچه هست! و آنچه خواهد ...

در کودکی همیشه گمان می کردمپایان خاکآن جاستنزدیک آسمانو اگر ...

شبی در خلوت تنهایی، میان خواب و بیداری، روح مرا شوق دانستن ف...

#مرد_دیوونه_منPart ۲۶کوک رو پشت می‌کنه و پماد رو روی انگشتش ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط