ﺑﺨﻮﺍﻥ ﻣﺎ ﺭﺍ

ﺑﺨﻮﺍﻥ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﻣﻨﻢ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﺕ
ﻣﻨﻢ ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺯﻳﺒﺎﻳﺖ
ﻣﻨﻢ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺗﻮ
ﺍﻳﻨﻚ ﺻﺪﺍﻳﻢ ﻛﻦ
ﺭﻫﺎ ﻛﻦ ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺭﺍ ، ﺳﻮﻱ ﻣﺎ ﺑﺎﺯﺍ
ﻣﻨﻢ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﭘﺎﻙ ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ
ﻣﻨﻢ ﺯﻳﺒﺎ ، ﻛﻪ ﺯﻳﺒﺎ ﺑﻨﺪﻩ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﻲ ﺩﺍﺭﻡ
ﺗﻮ ﺑﮕﺸﺎ ﮔﻮﺵ ﺩﻝ ، ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﺕ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﺪ
ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﻴﻜﺮﺍﻥ ﺩﻧﻴﺎﻱ ﺗﻨﻬﺎﻳﺎﻥ
ﺭﻫﺎﻳﺖ ﻣﻦ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﻛﺮﺩ
ﺑﺴﺎﻁ ﺭﻭﺯﻱ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺴﭙﺎﺭ
ﺭﻫﺎ ﻛﻦ ﻏﺼﻪ ﻱ ﻳﻚ ﻟﻘﻤﻪ ﻧﺎﻥ ﻭ ﺁﺏ ﻓﺮﺩﺍ ﺭﺍ
ﺗﻮ ﺭﺍﻩ ﺑﻨﺪﮔﻲ ﻃﻲ ﻛﻦ
ﻋﺰﻳﺰﺍ ، ﻣﻦ ﺧﺪﺍﻳﻲ ﺧﻮﺏ ﻣﻲ ﺩﺍﻧﻢ
ﺗﻮ ﺩﻋﻮﺕ ﻛﻦ ﻣﺮﺍ ﺑﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﻪ ﺍﺷﻜﻲ ، ﻳﺎ ﺧﺪﺍﻳﻲ ، ﻣﻴﻬﻤﺎﻧﻢ ﻛﻦ
ﻛﻪ ﻣﻦ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺍﺷﻚ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺍﺕ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﻲ ﺩﺍﺭﻡ
ﻃﻠﺐ ﻛﻦ ﺧﺎﻟﻖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺠﻮ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺗﻮ ﺧﻮﺍﻫﻲ ﻳﺎﻓﺖ
ﻛﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﻣﻲ ﺷﻮﻱ ﺑﺮ ﻣﺎ
ﻭ ﻋﺎﺷﻖ ﻣﻲ ﺷﻮﻡ ﺑﺮ ﺗﻮ
ﻛﻪ ﻭﺻﻞ ﻋﺎﺷﻖ ﻭ ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻫﻢ
ﺁﻫﺴﺘﻪ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﻢ ﺧﺪﺍﻳﻲ ﻋﺎﻟﻤﻲ ﺩﺍﺭﺩ
ﻗﺴﻢ ﺑﺮ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﭘﺎﻙ ﺑﺎ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻗﺴﻢ ﺑﺮ ﺍﺳﺐ ﻫﺎﻱ ﺧﺴﺘﻪ ﺩﺭ ﻣﻴﺪﺍﻥ
ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺁﻭﺭﺩﻡ
ﻗﺴﻢ ﺑﺮ ﻋﺼﺮ ﺭﻭﺷﻦ
ﺗﻜﻴﻪ ﻛﻦ ﺑﺮ ﻣﻦ
ﻗﺴﻢ ﺑﺮ ﺭﻭﺯ ، ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﻋﺎﻟﻢ ﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺴﻢ ﺑﺮ ﺍﺧﺘﺮﺍﻥ ﺭﻭﺷﻦ ، ﺍﻣﺎ ﺩﻭﺭ
ﺭﻫﺎﻳﺖ ﻣﻦ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﻛﺮﺩ
ﺑﺨﻮﺍﻥ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﻛﻪ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﺪ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﻧﻤﻲ ﺩﺍﻧﻲ؟
ﺗﻮ ﺑﮕﺸﺎ ﻟﺐ
ﻣﮕﺮ ﺗﻮ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺧﺪﺍﻱ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺩﺍﺭﻱ؟
ﺭﻫﺎ ﻛﻦ ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺭﺍ
ﺁﺷﺘﻲ ﻛﻦ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻱ ﺧﻮﺩ
ﺗﻮ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻣﺎ ﭼﻪ ﻣﻲ ﺟﻮﻳﻲ؟
ﺗﻮ ﺑﺎ ﻫﺮﻛﺲ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺑﺎ ﻣﺎ ﭼﻪ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﻲ؟
ﻭﺗﻮ ﺑﻲ ﻣﻦ ﭼﻪ ﺩﺍﺭﻱ ؟ ﻫﻴﭻ !
ﺑﮕﻮ ﺑﺎ ﻣﺎ ﭼﻪ ﻛﻢ ﺩﺍﺭﻱ ﻋﺰﻳﺰﻡ؟ ﻫﻴﭻ !!
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻛﻬﻜﺸﺎﻥ ﻭ ﻛﻮﻩ ﻭ ﺩﺭﻳﺎ ﺭﺍ
ﻭ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﻭ ﻧﻮﺭ ﻭ ﻫﺴﺘﻲ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻱ ﺟﻠﻮﻩ ﻱ ﺧﻮﺩ ﺁﻓﺮﻳﺪﻡ ﻣﻦ
ﻭﻟﻲ ﻭﻗﺘﻲ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﻦ ﺁﻓﺮﻳﺪﻡ
ﺑﺮ ﺧﻮﺩﻡ ﺍﺣﺴﻨﺖ ﻣﻲ ﮔﻔﺘﻢ
ﺗﻮﻳﻲ ﺯﻳﺒﺎ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺯﻳﺒﺎﻳﻢ
ﺗﻮﻳﻲ ﻭﺍﻻ ﺗﺮﻳﻦ ﻣﻬﻤﺎﻥ ﺩﻧﻴﺎﻳﻢ
ﻛﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﺑﻲ ﺗﻮ ، ﭼﻴﺰﻱ ﭼﻮﻥ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻛﻢ ﺩﺍﺷﺖ
ﺗﻮ ﺍﻱ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺗﺮ ﻣﻬﻤﺎﻥ ﺩﻧﻴﺎﻳﻢ
ﻧﻤﻲ ﺧﻮﺍﻧﻲ ﭼﺮﺍ ﻣﺎ ﺭﺍ؟؟
ﻣﮕﺮ ﺁﻳﺎ ﻛﺴﻲ ﻫﻢ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻳﺶ ﻗﻬﺮ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ؟
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺗﻮﺑﻪ ﺍﺕ ﺭﺍ ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺸﻜﺴﺘﻲ
ﺑﺒﻴﻨﻢ ، ﻣﻦ ﺗﻮﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺭﮔﻬﻢ ﺭﺍﻧﺪﻡ؟
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺳﺨﺘﻲ ﺍﺕ ﺧﻮﺍﻧﺪﻱ ﻣﺮﺍ
ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﺷﺎﺩﻳﺖ ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﻢ ﻳﺎﺩﻡ ﻧﻤﻲ ﻛﺮﺩﻱ
ﺑﻪ ﺭﻭﻳﺖ ﺑﻨﺪﻩ ﻱ ﻣﻦ ﻫﻴﭻ ﺁﻭﺭﺩﻡ؟
ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﺮﺳﺎﻧﺪﺕ ﺍﺯ ﻣﻦ؟
ﺭﻫﺎ ﻛﻦ ﺁﻥ ﺧﺪﺍﻱ ﺩﻭﺭ
ﺁﻥ ﻧﺎﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﻣﻌﺒﻮﺩ
ﺁﻥ ﻣﺨﻠﻮﻕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺍﻳﻦ ﻣﻨﻢ ، ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﺖ ، ﺧﺎﻟﻘﺖ
ﺍﻳﻨﻚ ﺻﺪﺍﻳﻢ ﻛﻦ ﻣﺮﺍ ، ﺑﺎ ﻗﻄﺮﻩ ﻱ ﺍﺷﻜﻲ
ﺑﻪ ﭘﻴﺶ ﺁﻭﺭ ﺩﻭ ﺩﺳﺖ ﺧﺎﻟﻲ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺯﺑﺎﻥ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﺕ ﻛﺎﺭﻱ ﻧﺪﺍﺭﻡ
ﻟﻴﻚ ﻏﻮﻏﺎﻱ ﺩﻝ ﺑﺸﻜﺴﺘﻪ ﺍﺕ ﺭﺍ ﻣﻦ ﺷﻨﻴﺪﻡ
ﻏﺮﻳﺐ ﺍﻳﻦ ﺯﻣﻴﻦ ﺧﺎﻛﻴﻢ !
ﺁﯾﺎ ﻋﺰﻳﺰﻡ ، ﺣﺎﺟﺘﻲ ﺩﺍﺭﻱ؟
ﺗﻮ ﺍﻱ ﺍﺯ ﻣﺎ
ﻛﻨﻮﻥ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺍﻱ ﺍﻣﺎ
ﻛﻼﻡ ﺁﺷﺘﻲ ﺭﺍ ﺗﻮ ﻧﻤﻲ ﺩﺍﻧﻲ ؟
ﺑﺒﻴﻨﻢ ﭼﺸﻤﻬﺎﻱ ﺧﻴﺴﺖ ﺁﻳﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻱ ﺩﺍﺭﻧﺪ؟
ﺑﺨﻮﺍﻥ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺑﮕﺮﺩﺍﻥ ﻗﺒﻠﻪ ﺍﺕ ﺭﺍ ﺳﻮﻱ ﻣﺎ
ﺍﻳﻨﻚ ﻭﺿﻮﻳﻲ ﻛﻦ
ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻣﻲ ﻛﺸﻲ ﺍﺯ ﻣﻦ؟
ﺑﮕﻮ , ﺟﺰ ﻣﻦ ﻛﺲ ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻤﻲ ﻓﻬﻤﺪ
ﺑﻪ ﻧﺠﻮﺍﻳﻲ ﺻﺪﺍﻳﻢ ﻛﻦ
ﺑﺪﺍﻥ ﺁﻏﻮﺵ ﻣﻦ ﺑﺎﺯ ﺍﺳﺖ
ﺑﺮﺍﻱ ﺩﺭﻙ ﺁﻏﻮﺷﻢ
ﺷﺮﻭﻉ ﻛﻦ
ﻳﻚ ﻗﺪﻡ ﺑﺎ ﺗﻮ
ﺗﻤﺎﻡ ﮔﺎﻡ ﻫﺎﻱ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺵ ﺑﺎ ﻣﻦ . . .