من دوستت دارم

من دوستت دارم
و این دوست داشتن، جغرافیا سرش نمی‌شود
زمان و مکان حالیش نیست !
من دوستت دارم
و با هر بار صدا زدن اسمت انگار تمام حجم این کره خاکی را در آغوش می‌کشم
انگار تمامِ شادی‌های دنیا در دلم می‌شکفند و هر جا که جنگ و آشوبی هست خنجرهایش را به قلب من فرو می کنند…
آنطور که من تو را در خودم حس می‌کنم
هیچ فضانوردی اعماق آسمان را
و هیچ دریانوردی بی‌نهایتِ دریا را حس نکرد…
من دوستت دارم
و برای این دوست داشتن پرنده می‌شوم، پر می‌کشم
احساسم را به دهان می‌گیرم و به خورشید و ماه و ابرها می‌رسانم
راستش از فاصله ها نمی‌ترسم
باور دارم
تو هر جای دنیا که باشی
بعد از این
هر روزی که بیاید، هر شبی که برسد و هر بارانی که ببارد
صدایم را
به گوشت می‌رساند…!