ﻧﮕﻔﺘﻤﺖ ﻣﺮﻭ ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺁﺷﻨﺎﺕ ﻣﻨﻢ؟

ﻧﮕﻔﺘﻤﺖ ﻣﺮﻭ ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺁﺷﻨﺎﺕ ﻣﻨﻢ؟
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺳﺮﺍﺏ ﻓﻨﺎ ﭼﺸﻤﻪ ﺣﯿﺎﺕ ﻣﻨﻢ؟
ﻭﮔﺮ ﺑﻪ ﺧﺸﻢ ﺭﻭﯼ ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺯﻣﻦ
ﺑﻪ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺁﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻬﺎﺕ ﻣﻨﻢ؟
ﻧﮕﻔﺘﻤﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻘﺶ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺸﻮ ﺭﺍﺿﯽ
ﮐﻪ ﻧﻘﺶ ﺑﻨﺪ ﺳﺮﺍ ﭘﺮﺩﻩ ﺭﺿﺎﯾﺖ ﻣﻨﻢ؟
ﻧﮕﻔﺘﻤﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﻢ ﺑﺤﺮ ﻭ ﺗﻮ ﯾﮑﯽ ﻣﺎﻫﯽ
ﻣﺮﻭ ﺑﻪ ﺧﺸﮏ ﮐﻪ ﺩﺭﯾﺎﯼ ﺑﺎ ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻨﻢ؟
ﻧﮕﻔﺘﻤﺖ ﮐﻪ ﭼﻮ ﻣﺮﻏﺎﻥ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺩﺍﻡ ﻣﺮﻭ
ﺑﯿﺎ ﮐﻪ ﻗﻮﺕ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﻭ ﭘﺮ ﻭ ﭘﺎﺕ ﻣﻨﻢ؟
ﻧﮕﻔﺘﻤﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺭﻩ ﺯﻧﻨﺪ ﻭ ﺳﺮﺩ ﮐﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﺁﺗﺶ ﻭ ﺗﭙﺶ ﻭ ﮔﺮﻣﯽ ﻫﻮﺍﺕ ﻣﻨﻢ؟
ﻧﮕﻔﺘﻤﺖ ﮐﻪ ﺻﻔﺘﻬﺎﯼ ﺯﺷﺖ ﺩﺭ ﺗﻮ ﻧﻬﻨﺪ
ﮐﻪ ﮔﻢ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻨﻢ؟
ﻧﮕﻔﺘﻤﺖ ﮐﻪ ﻣﮕﻮ ﮐﺎﺭ ﺑﻨﺪﻩ ﺍﺯ ﭼﻪ ﺟﻬﺖ،
ﻧﻈﺎﻡ ﮔﯿﺮﺩ ﺧﻼﻕ ﺑﯽ ﺟﻬﺎﺕ ﻣﻨﻢ؟
ﺍﮔﺮ ﭼﺮﺍﻍ ﺩﻟﯽ ﺩﺍﻧﮏ ﺭﺍﻩ ﺧﺎﻧﻪ ﮐﺠﺎﺳﺖ
ﻭﮔﺮ ﺧﺪﺍ ﺻﻔﺘﯽ ﺩﺍﻧﮏ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﺕ ﻣﻨﻢ