اتا مردی بیه بز داشته

اتا مردی بیه بز داشته
کلاه قرمز داشته
شسته قایده راغون داشته
همه شو میهمون داشته
هر جا شیئه گوز خوارده
باکله ره با پوست خوارده
پیر زنای قرقری
وک دینگوئه لاقلی
وک بکُرده بِمپری
وک بیه برمه گلی
وک بورده شاه پلی
شاه دیه نماز کرده
چک چکه دراز کرده
شه ریشِ مرقاض کرده
شاه باوته جان خاخر
برمه نکن ثوابه
وچونه دل کبابه
وچون بوردنه گدایی
نیتنه پول شاهی
بیتنه قندو چایی
مِرِه بَزِنی شونگ کِمِّه
گلدسته افشون کِمِّه
گلدسته نازِ گِرِه
گوشواره سازِ گِره
ها سگ سگو ،
ها کیش کیش
گوز به علی خان ریش
علی خان دوش فیهِ
لِک لِک کارده شیه
شیه همه گتنه
وه کیه؟ ماجان گته مه شیه
مه پلا و خرشیه
اینم یه شعر قدیمی و تقریبا فراموش شده مازندرانی تقدیم به همه مازندرانیهای گرامی