شاد باش٬ای که زشادی تو من دلشادم

شاد باش٬ای که زشادی تو من دلشادم
تا تو هستی زغم هر دو جهان آزادم
لذت زندگی من خرسندی توست
به وفایت٬ که وفایت نرود ازیادم
اثری در نگهت بود که تا دیدم من
به نهانخانه دل عشق تو را جا دادم
من گلی بودم که از جور فلک خار شدم خار انکس که به هر سو برواند بادم
جانب اهل وفا دار که من اثر شوق
بهر تو اشک روان لولو مرجان دارم
قفسم تنگ و دلم از قفس تنگ تراست
زکجا میشنود ناله من صیادم
اخرین مرغ گرفتار زغمم میمیرد
نه دهد دانه و ابم نه کند آزادم!
کاش از روز نخستین قلمش بشکستی
تا چنین نقش نبستی ز ازل استادم
روز تقسیم ازل قسمت هر کس دادند
من در ان معرکه بودم ز قلم افتادم
سهم من قسمت من روز ازل عشق تو شد
من از قسمت و از سهم خودم دلشادم
ای طبیبم تو به بالین من امروز میا
مرگ خواهد که بیاید به مبارک بادم
مردن اندر ره عشق چه شیرین مرگیست
نکته اینجاست که من شیفته فرهادم.....