انه مخنوگ لاکن مو مثل کل یوم

انـــهَ مخنوگ لاکـــــن مو مثل کــــل یوم 
خنگت مــــــــــوت احسها وگربت اخرتی 
بالریــــــه الهوه شـــــح وتلاشه وضــــاع 
وادور عــــالـــنــفـــس بس ما گعد بختی 
عشت ابمگــــــــبره شسمع لحن عریس 
علـــــــی لحن البواچــــی اسیر قافلتــی 
صاحبت الدمع کل عشرتـــــــــــــــی ویاچ 
عکسی انتی الضحک من جیتی صاحبتی 
أه اعله الگلب چــــم جـــــرح منچ بــــــیه 
ااشیسلم خاطری وابخاطری اکـــــسرتــــــی 
ابنص صحراء امشـــــی ولا دلـــیــــل اویای 
الشماته اعیون بوگ وذهب راحلتــــــــــــی 
علی رمضان عشگـــــچ صمت حیل اهوای 
وانتی اکفرتی بیه وابـــــد ما صمتــــــــــی 
ما خنتچ لـــــــحـــــــد مــــــا ایست ویــــاچ 
وانتــــــــــــی بأول المشوار لا خنتــــــــــی 
یـــــالــبــعــتــیــنــ ی بیش بیا ثــمــن مـبیوع 
من افــتــحــتــی المزاد اشکثر سعرتــــــی 
ولمن بعتــــــــی روحچ عــلــــــی ما یسوون 
بالله اشکثر دفعو بیچ مـــــــــن بعتــــــــــی 
چنت احسب اگــــضـــــــی العمر کله اویاچ 
بس ما چنت احسب انتـــــــی مشنقتــــی 
یالفکرت بیچ ابکثر دمعـــــــــــــــــــــی الطاح 
وانتی وبالچذب مــــــا یــــــوم فکــــرتــــــی 
هم جربتــــــــی روحــــــــــــچ تحترگ بالنار 
وحچــــــــــــــــی بگلبچ ولاکن عنه ما گلتی 
هم صبیتــــــــی دمعه اعله العشگ فد یوم 
لو بس اعلــــــــه روحچ عین دمعتـــــــــــــی 
هم عشتــــــــی الحزن وتقاسمیتــــــی الأه 
وصاحبتــــــی الیالــــــی بجرحچ اسهرتــــی 
خلیها انتهت مــــــــا بیــــــــه اظـــــــل اویاچ
نهایتها الفراگ اویاچ سالفتــــــــــــــــــــ ـــی 
انه رایح الموتـــــــــــــی وکلشی ابد ما ارید 
وبعدما عاد همنــــــی اشردتـــــی ما ردتــــی