من نه آنقدر‌ دلبرم

من نه آنقدر‌ دلبرم
که دل تمآم شهر از صدآیم بلرزد
نه آنقدر موقر
که یآدم نرود 
دختر نبآید 
بلند بلند بخندد 
نه آنقدر‌ فیلسوف
که رآجع به کتآب هآی خوآنده و نخوآندم 
دآد سخن‌ بدهم
نه آنقدر بزرگ
که بتوآنم بجآی شکلات
وقتی به کآفه میروم
خآنمآنه قهوه سفآرش دهم
نه آنقدر سیآستمدآر
ک لبخند هآ و اشک هآیم
به جآ و به موقع 
سرو کله شآن پیدآ بشود 
من
بغض میکنم
گریه میکنم
شیطنت میکنم
بلند بلند میخندم
و لبه ی جدول رآه میروم
و توی کآفه شکلآت میخورم
و زندگی رآ ساده میگیرم
و خوب میدآنم
دخترهآیی شبیه من
خآطره نخوآهند شد