همیشه

همیشه
در ناگهانےترین لحظه،
عزیزترین دارایے مان
از دست مے رود!
و ما درست همان موقع
یادمان مے افتد، چقدر
"دوستت دارم"
هایمان را نگفته ایم،
" از اینکه دارَمت شادترینم"
را نگفته ایم..
همیشه دیر یادمان مے افتد
براے آنچه که داریم
با خوشحالے شکر گوییم .
همیشه دیر مے شود.‌..
و ما بعدَش،
تمامِ اندوهمان
از حرف هایے ست که نزده ایم.