بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت دوم :
خیر و شرّ - وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَيْرًا لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلِلَّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ - آنها كه بخل می‏ورزند، و آنچه را خدا از فضل خويش به آنان داده، انفاق نمی‏ كنند، گمان نكنند اين كار به سود آنها است؛ بلكه برای آنها شرّ است؛ بزودی در روز قيامت آنچه را درباره آنان بخل ورزيدند همانند طوقی به گردن آنها می‏افكنند. و ميراث آسمانها و زمين، از آن خداست؛ و خداوند، از آنچه انجام می‏دهيد، آگاه است.(سوره آل عمران آیه 180)
تمامی نعمات دنیوی که خداوند متعال عنایت می‌فرماید، حَسَنه - خوب و نیکو می‌باشند، علم خوب است، قدرت و ثروت هم خوب است، شهرت و شهوت هم خوب است و هر کدام به جای خود لازم و نیاز ضروری انسان برای حیات و تداوم بقا می‌باشند؛ اما معلوم نیست که این نعمات، به خیر همگان نیز تمام شود و چه بسا برای دنیا و آخرت برخی، شرّ بشوند. و این خیر یا شرّ شدن، بستگی به چگونگی مواضع و تعامل انسان با این نعمات دارد.
یکی از علم، ثروت و قدرتش، برای بندگی خدا و خدمت به خلق خدا در راه خدا بهره می‌جوید، و دیگری از روی جهل و تکبر، از این نعمات، برای چاق‌تر کردن منیّت خودش و به استثمار کشیدن دیگران و ظلم و جنایت در حق مردمان سوء استفاده می‌کند!
رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً
ما انسان‌ها، ابتدا در این دنیا زندگی می‌کنیم، دنیایی که از سویی دانشگاه و اردوگاه آدم‌سازی است و از سویی دیگر، پلی برای گذر به حیات ابدی در آخرت می‌باشد. فرمود: دنیا مزرعۀ آخرت است؛ یعنی هر اینجا بکاری، آنجا دور می‌کنی. به قول حافظ: هر کسی آن دِرَوَد عاقبت کار که کِشت. آخرت آباد، مرهون دنیای آباد می‌باشد؛ لذا ابتدا حسنه در دنیا و سپس حسنه در آخرت درخواست شده است.
ما برای رشد و کمال، به تمامی نعمات و مواهب مادی و معنوی، ظاهری و باطنی، درونی و بیرونیِ خداوند متعال نیازمندیم. هم عقل آزاد و قلب سلیم می‌خواهیم - هم علم و معلم می‌خواهیم - هم به عبادت معبود نیازمندیم - هم به خوردن، پوشیدن، ازدواج، عمل و ابزار نیاز داریم.
در این میان، برخی به همین زندگی حیوانی دردنیا بسنده می‌کنند، و از خداوند فقط همین نعمات مادی و دنیوی را می‌خواهند و فقط می‌گویند: خدایا در همین دنیا به ما بده آخرت را نخواستیم! البته ممکن است گفته شود: بسیاری خدا نشناس و کافرند(ادامه دارد...)