خوش نشین بر لب آبی که روان میگذرد/تا که احساس کنی. عمر چن

خوش نشین بر لب آبی که روان میگذرد/تا که احساس کنی. عمر چنان میگذرد/از صدای گذر آب چنان میفهمی;تندتر از آب روان عمر گران میگذرد/زندگیرا نفسی ارزش غم خوردن نیست/انقدر سیر بخند که ندانی غم چیست