/از بعثت او جهان جوان شد

/از بعثت او جهان جوان شد
/گيتي چو بهشت جاودان شد

روز مبعث، روز برانگيختن خردهايي است که در تابوت خُرافه گرايي، هوس پرستي و جهل پيشگي دفن شده بود.
روز مبعث روز تولّد عاطفه هاست؛
عاطفه هايي که در رقص شمشيرها زخمي مي شد و در جنگل نيزه ها جان مي باخت.
آن روزها، دخترکان معصوم، به جاي آغوش گرم مادر، در دامان سرد خاک مي خفتند.
جوانان بلندقامت، در جنگ جهالت ها، جان به بارش تيرها مي دادند و زنان بي پناه، در بند اسارت مي زيستند.
آه که چه خارهايي به پاي بشريّت مي خليد و چه زخم هايي دل عاطفه ها را مي خَست.

روز مبعث، روز مرگ قساوت ها و شرارت ها بود؛
روز مرگ کرامت هايي که به پاي بت ها قرباني مي شد؛
روز مرگ جهل و شرک و پرستش هاي ناروا بود.
مبعث روزي است که حضرت محمد، پيامبر گرانقدر اسلام، به درجه پيامبري برگزيده شد.

حضرت محمد مصطفي در روز (27 رجب) سال 40 عام الفيل، همزمان با سال 13 پيش از هجرت پيامبر اسلام، در غار حرا، توسط (جبرئيل) و از سوي خدا به پيامبري نايل آمد و مأمور شد که چندخداپرستي و بت پرستي را از زمين بردارد و خداپرستي را رواج دهد و پيام وحي را به مردم برساند.

درعالم واقع روح الامين، جبرئل بزرگ، فرشته وحي مامور شد آياتي از قرآن را براو بخواند و او را به مقام پيامبري مفتخر سازد.
محمد (ص) در اين هنگام چهل سال بود.
تنهايي و توجه خاص او در غار حالتي غريب در او ايجاد مي نمود.
حالتي وصف ناشدني، ترس و ابهام از يک طرف و شعف و سبک بالي از سوي ديگر و به ناگاه در شبي از اين ليالي پر قدر فرشته وحي به يکباره بر او نازل گرديد با اين پيام:

"اقرأ باسم ربک الذي خلق. خلق الانسان من علق. اقرأ وربک الاکرم. الذي علم بالقلم. علم الانسان ما لم يعلم"
Link: (سوره علق/آيه 1)

بخوان به نام پررودگارت که آفريد. او انسان را از خون بسته. بخوان به نام پروردگارت که گرامي تر و بزرگتر است. خدايي که نوشتن آفريد. به انسان آموخت آنچه را که نمي دانست.

درود خدا بر محمد(ص) و خاندان پاکش باد
التماس دعا