در این میان، برخی سلول‌به‌سلولِ وجودشان از بیت‌المال تغذی

در این میان، برخی سلول‌به‌سلولِ وجودشان از بیت‌المال تغذیه شده و رویِ مُلکِ این سرزمین ایستاده‌اند؛ اما در مقابل، کسانی مثل هادی چوپان، با دستانِ پینه‌بسته‌ی کارگری، قهرمانِ جهان می‌شوند و پایِ ایران می‌ایستند، هزینه‌ای می‌دهند که جز عاشقانِ وطن، کسی توانِ تحملش را ندارد؛

این، تقابلِ دو راهیِ آشکار است:
راهِ شریف‌مردانی که با دست‌های خالی، نامِ ایران را بلند می‌کنند، و راهِ نان‌به‌نرخ‌روزخورانی که جز به منافعِ زودگذرِ خویش نمی‌اندیشند. انتخاب با ماست؛ که اگر شرافت را برگزینیم، تاریخ، ناممان را در کنارِ مردانِ میدان حک خواهد کرد، و اگر تسلیمِ روزمرگی شویم، هیچ‌کس جز خودمان را سرزنش نخواهیم کرد.

مردانِ این سرزمین، چون امیرالمومنین علی (ع) در خیبر، با تکیه بر غیرت و ایمان، صخره‌های باطل را از جا می‌کنند؛ و آنان که جز سودایِ خویش نمی‌بینند، محکوم به فراموشی‌اند.

یاعلی... که این مسیر، جز با دلدادگی به حق، به سرانجامی نمی‌رسد.