انگار که در کودکی لابه لای شلوغی خیابان ها دستان خودم را

انگار که در کودکی لابه لای شلوغی خیابان ها دستان خودم را ول کردم و
حالا تمام جهان را به دنبال خودم میگردم
هرچه پی خود میگردم از خودم دورتر میشوم،من گمشده ای دارم که خودم هستم...
دیدگاه ها (۱)

گاهی کِشَم سری به گریبانِ خویشاز بس دلم زِ تنگی دنیا گرفته ا...

اصل تویی من چه کسم آینه ای در کف تو هر...

دلی شکسته و چنگی گسسته ...

Part]too

حقیقتی به نام عشق...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط