ﺩﻓﺘﺮﻱ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﮔﺎﻫﻲ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ

ﺩﻓﺘﺮﻱ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﮔﺎﻫﻲ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ
ﻣﻲ ﻧﻮﺷﺘﻴﻢ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺍﺯ ﻏﻢ ﻭ ﺷﺎﺩﻱ ﻭ ﺭﻭﻳﺎﻫﺎﻣﺎﻥ
ﺍﺯ ﮔﻼﻳﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺯ ﺩﻧﻴﺎ ﺩﺍﺷﺘﻴﻢ
ﻣﻦ ﻧﻮﺷﺘﻢ ﺍﺯ ﺗﻮ :
ﻛﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻗﺮﺍﺭﻡ ﺑﺎﺷﺪ
ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﻦ ﺑﻲ ﺧﻮﺍﺏ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺁﻣﺪ
ﻛﻪ ﺍﮔﺮ ﺩﻝ ﺑﻪ ﺩﻟﻢ ﺑﺴﭙﺎﺭﻱ
ﻭ ﺍﮔﺮ ﻫﻤﺴﻔﺮ ﻣﻦ ﮔﺮﺩﻱ
ﻣﻦ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺑﺮﺩ ﺗﺎ ﻓﺮﺍﺳﻮﻱ ﺧﻴﺎﻝ
ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻲ ﻭ ﻣﻦ ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭ ﺧﺪﺍ !!!
ﺗﻮ ﻧﻮﺷﺘﻲ ﺍﺯ ﻣﻦ:
ﻣﻦ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮﺩﻡ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺷﺎﻋﺮ ﮔﺸﺘﻢ
ﺑﺎ ﺗﻮ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮﺩﻡ
ﺑﺎ ﺗﻮ ﺧﻨﺪﻳﺪﻡ ﻭ ﺭﻓﺘﻢ ﺗﺎ ﻋﺸﻖ
ﻧﺎﺯﻧﻴﻢ ﺍﻱ ﻳﺎﺭ
ﻣﻦ ﻧﻮﺷﺘﻢ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺑﺎ ﺗﻮ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺮﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻧﻢ …
ﻭﻟﻲ ﺍﻓﺴﻮﺱ
ﻣﺪﺗﻲ ﻫﺴﺖ ﻛﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻪ ﻗﻠﻢ ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﻧﻪ ﻣﻦ !!