کاش میشد آدمی،

کاش میشد آدمی،
گاهی فقط گاهی!
به اندازه نیاز بمیرد بعد بلند شود.
خاک هایش را بتکاند
اگر دلش خواست! برگردد به زندگی
دلش نخواست بخوابد تا ابد

#خسرو_شکیبایی
دیدگاه ها (۱)

محکوم خویشم...

گاهی ارزش بعضی حضورها را زمانی می فهمیم که دیگر فرصتی برای ح...

part five

چقدر پاشیده از هم پیکرت خوش قدُ بالا بلند شو تا مادرت نبینه ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط