هی درد می نویسم و هی درد می کشم .

هی درد می نویسم و هی درد می کشم .
دارم تورا برای خودم مرد می کشم.
رفتی و بعد از تو اثری از بهار نیست.
در دفترم همیشه گل زرد می کشم.
هرشب تو را به گرمی آن روزهای خوب .
خود را شبیه عاشق دلسرد می کشم.
صد کوه و رشته کوه از اندوه آدمی
آنچه گه عشق به سرم آورد می کشم .
دور است آن گذشته زیبا ولی هنوز
در امتداد راه عقب گرد می کشم.
یک صفحه خط مشکی ممتد به معنی
ظلمی که روزگار به من کرد می کشم .
هان .........
ای زمان بخواب که من هرچه می کشم
از دست این زمانه ای نامرد می کشم .
من درمیان جمع ودلم جای دیگریست.
خود را میان مردم فرد می کشم.