بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
وصل به حقیقت خویش :
اینطور نیست که یک نفر برود و حقیقت را کشف کند و بعد بیاید بگوید ای مردم، من حقیقت را کشف کردم و شما آسوده باشید و رنج کشف حقیقت را به خود راه ندهید! ابداً اینطور نیست. چنین تصوری را به کل از ذهنت بیرون بینداز.
‌هر کس باید خود حقیقت خودش را کشف کند.
هر کس باید خود به این مهم نائل شود.
این وظیفه‌ای است که کار هر فرد انسانی ذی‌ شعور است.
تنبلی و آماده‌خوری را باید کنار گذاشت.
در این راه تو تنها می‌توانی از تجارب بزرگان بهره بگیری و تعالیم‌شان را دریابی و آنگاه خود برای کشف حقیقت به راه افتی. تو تنها اینگونه به حقیقت خودت دست خواهی یافت.
حقیقتی که از آنِ خودت است. حقیقتی که عاریه‌ای و تقلیدی نیست. دستوری نیست. تلقینی نیست. بلکه حقیقت ِ خود توست که به آن واصِل گشته‌ای. و بدان که تنها همین حقیقت است که به حقیقت محض راه دارد.
شیطان گاهی اوقات ما را به طمع می‌ اندازد که خلاف مقدرات الهی بتوانیم یک چیزی به چنگ بیاوریم! شیطان گاهی اوقات به ما می‌گوید: تو پیر نمی‌شوی! تو اصلاً لازم نیست محدودیتی را بپذیری! اصلاً چرا باید تسلیم محدودیت‌ ها بشوی؟ اصلاً کار شیطان همین است. او به حضرت آدم هم دروغ گفت و او را فریب داد.
اگر به زندگی آگاه شدیم و یک خودآگاهی‌ ای به متن زندگی پیدا کردیم، واقعاً زندگی برای ما یک فرودگاه می‌ شود؛ یا به تعبیر بهتر، تبدیل به صعود گاه ما می‌شود. یعنی یک صفحه‌ای را درست می‌کند که ما از روی آن پرواز کنیم و بالا برویم و صعود کنیم. این زندگی خودش را صاف طراحی می‌کند تا تو راحت بتوانی با سرعت و بدون برخورد با مانع حرکت کنی و اوج بگیری.